Ἄσκησις 41
Α) Μεταφράσατε τὰ δύο παροιμιώδη ῥήματα ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς μαθήσεως:
१. पुस्तकस्था च या विद्या परहस्ते च यद्धनम् ।
कार्यकाले समुत्पन्ने न सा विद्या न तद्धनम् ॥ १ ॥
ἡ γνῶσις ἥτις μόνον ἐν βιβλίοις κεῖται, καὶ τὰ χρήματα ἃ ἐν χειρὶ ἀλλοτρίᾳ ἐστίν: ὅταν ἡ καιρὸς τῆς χρείας ἐλθῇ, αὕτη ἡ γνῶσις οὐκ ἔστι γνῶσις, καὶ ταῦτα τὰ χρήματα οὐκ ἔστι χρήματα.
२. उपदेशो हि मूर्खाणां प्रकोपाय न शान्तये ।
पयःपानं भुजङ्गानां केवलं विषवर्धनम् ॥ २ ॥
παιδεία πρὸς μωροὺς εἰς ὀργὴν φέρει, οὐ πρὸς εἰρήνην. τὸ πίνειον γάλα διὰ ὄφεων μόνον ἐστὶν αὔξησις τοῦ δηρίου.
Κείμενα ἀσκήσεως
Β) Μεταφράσατε:
१. बुद्धं शरणं गच्छामि धर्मं शरणं गच्छामि सङ्घं शरणं गच्छामीति बुद्धगतैर्वक्तव्यम् ॥ १ ॥
"ἐγὼ καταφεύγω πρὸς τὸν Βούδδα, ἐγὼ καταφεύγω πρὸς τὸν Δάρμαν, ἐγὼ καταφεύγω πρὸς τὴν Σάγκαν" — τοῦτο ἐστὶ λέγειν ὑπὸ τῶν πρὸς Βούδδα ἀπελθόντων.
Παρεκβάσις: αἱ τρεῖς καταφυγαί
αὕτη ἡ τριπλῆ κατάφυγός ἐστιν ἀποφασιστική, ἵνα ἐπὶ τῇ ὁδῷ πρὸς λύσιν τὴν ἀναγκαίαν πρόθεσιν καὶ ὑπομονὴν ἔχῃ. ἐπεὶ ἀριθμὸς σοφῶν διδασκάλων πολλός ἐστι, ἀδύνατον πάντας κατ' ἰδίαν ἀκολουθεῖν. δεῖ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι. τὸ πρόσωπον διδασκάλου πεπιστευμένον δοκεῖν δεῖ (κατάφυγος πρὸς Βούδδα).
τὸ δέ ἐστιν οὐχ ἡ λύτρωσις πρόσωπον, ἀλλὰ τὸ δόγμα λύτρωσις ὃ τοῦ καθ' ἕκαστον δυνατοὺς ποιεῖ τὴν ὁδὸν αὐτὸν πορεύεσθαι. δεῖ πεπεισμένον εἶναι τὴν διδασκαλίαν, ὥστε δύναμιν ἐκτείνειν αὐτὴν περὶ τῆς ἀληθείας δοκιμάζειν (κατάφυγος πρὸς Δάρμαν).
ἐπὶ δέ δεῖ πεπεισμένον εἶναι ὅτι καὶ ἄλλοι ταύτην τὴν ὁδὸν ἐπιτυχῶς διελθόντες εἰσίν. αὕτη ἐστὶν ἡ κατάφυγος πρὸς Σάγκαν, ἡ κοινωνία τῶν ἐπὶ τῇ ὁδῷ Βούδδα πρὸς λύσιν ἀφικνεομένων.
२. काशीं पत्स्ये गङ्गां द्रक्ष्यामि तत्र च मरिष्यामीति मन्यमानो मान्यो वृद्धनरः पुत्रांश्च पुत्रपुत्रांश्च धनं च तत्याज काशीं च प्राव्रजत् । एवं च रोध्यं दुःखं तरिष्यतीति मन्ये ॥ २ ॥
"εἰς Βεναρὸς (Κάσι) ἀπελεύσομαι, τὸν Γάγγην ὄψομαι καὶ ἐκεῖ τελευτήσω" — τούτῳ τῷ νοήματι ἀφῆκεν ὁ σεμνὸς πρεσβύτης υἱούς, ἐγγονοὺς καὶ κτήματα καὶ εἰς Βεναρὸς ἐξῆλθεν. λογίζομαι ὅτι οὕτως τὸ λυπηρὸν παύσει.
३. कन्यां व्युवह तस्यां च पुत्रमजनयं महाधनं च लेभ एवं सुखमापेत्यतीते मुमोह । ततः प्रजज्ञौ सुखाद्दुःखं जायते तस्माल्लोकसुखमपि त्यजनीयं न च किंचिदिन्द्रियैः स्प्रष्टव्यमिति ॥ ३ ॥
"κοῦραν ἐγάμην, αὐτῇ υἱὸν ἔτεκνον καὶ πλοῦτον μέγαν ἐπέτυχον· οὕτως τὴν εὐδαιμονίαν ἔφθασα" — οὕτως ἐπλανήθην ἐν τῷ παρελθόντι. τότε ἔγνων: ἐκ εὐδαιμονίας λύπη γίνεται· διόπερ καὶ τὴν κοσμικὴν εὐδαιμονίαν ἀφαιρετέον, καὶ οὐδὲν ταῖς αἰσθήσεσι ἅπτεσθαι δεῖ.
४. विक्रेयाणि विक्रीयापुत्रवैश्यो भिक्षुभ्यो विक्रयफलमददाद्दानपुण्यं चादत्त । एतत्कर्म स्तुत्यमिति भिक्षवः प्रोचुर्बुद्धिमन्तस्तु विकल्पयन्ति किमेवं कुर्वाणो वैश्यः पुण्यं चकारेति ॥ ४ ॥
μετὰ τὴν πωληθεῖσαν ἐμπορίαν ἀπεδίδου ὁ ἀτέκνως Βαιśya τὴν τιμὴν τοῖς μονάχοις καὶ ἔλαβεν τὸν καρπὸν τῆς δωρεάς. οἱ μονάχοι ἐκήρυξαν: "αὕτη ἡ πράξις ἐπαινετή ἐστιν." οἱ φρόνιμοι δὲ ἀμφισβητοῦσιν, εἰ ὁ οὕτως πράττων Βαιśya ἀληθῶς καρπὸν εὐσεβείας ἐποίησεν.
५. गुरुभिः शिष्याः शासितव्याः शिष्यैरध्ययनमध्येतव्यम् ॥ ५ ॥
ὑπὸ διδασκάλων μαθηταί διδάσκεσθαι δεῖ· ὑπὸ μαθητῶν τὸ μάθημα σπουδάζειν.
Ἀπ.: बुद्धं शरणं गच्छामि
(Πηγὴ εἰκόνος: Λεπτομέρειαι)