Ἄσκησις ²⁷
Α) Τέτευχε τοὺς ἐν τῷ ἑξῆς λόγῳ φράσεις ἐν τῇ ὑποκρίσει (सप्तमी) ἐν τῷ ἑνικῷ καὶ — ὅπου εὐλογόν ἐστιν — πληθυντικῷ.
रामस् ... वसति । (ग्राम । गुरु । सत्यवान्कविः । पुत्रं लब्धुकामा ब्राह्मणी । गृह । तन्नगरम् । मुह्यञ्छत्रुः)
१. रामो ग्रामे वसति ।
२. रामो गुरौ वसति । (Πληθυντικός: रामो गुरुषु वसति ।)
३. रामः सत्यवति कवौ वसति । (Πληθυντικός: रामः सत्यवत्सु कविषु वसति ।)
४. रामः पुत्रं लब्धुकामायाम् ब्राह्मण्याम् वसति । (Πληθυντικός: रामः पुत्रं लब्धुकामासु ब्राह्मणीषु वसति ।)
५. रामो गृहे वसति । (Πληθυντικός: रामो गृहेषु वसति ।)
६. रामस् तस्मिन् नगरे वसति ।
७. रामो मुह्यति शत्रौ वसति । (Πληθυντικός: रामो मुह्यत्सु शत्रुषु वसति ।)
Β) Μετάφρασον καὶ λύσον τὰ σύνθετα:
१. धर्मं वदति गुरौ दुर्जना न शृण्वन्ति ॥१॥
Οἱ κακοὶ ἄνθρωποι οὐκ ἀκούουσιν, ὅταν ὁ διδάσκαλος τὸν δάρμον κηρύττει.
२. बुद्धकाले नरैरार्यसत्यानि श्रोतुं शक्यन्ते ॥२॥
(बुद्धस्य काले)
Κατὰ καιρὸν Βούδδα οἱ ἄνθρωποι δύνασιν ἀκούειν τὰς ἐξοχὰς ἀληθείας.
३. वसितसुवस्त्रां नरा लुभ्यन्ति । एवं सति सत्यो नरेभ्यः सुवस्त्राणीच्छन्ति ॥३॥
(वसितानि शोभनानि वस्त्राणि यया ताम् । शोभनानि वस्त्राणि)
Οἱ ἄνδρες ἐπιθυμοῦσι γυναῖκα, ἥτις καλῶς ἐνδεδύκεται. Διὰ τοῦτο αἱ ἀγαθαὶ γυνα�κες παρὰ τῶν ἀνδρῶν καλὰ ἱμάτια ἐπιθυμοῦσιν.
४. पुत्रे मृते ऽपुत्रा ब्राह्मणी पुत्रं लब्धुं व्रतं करोति ॥४॥
(पुत्रो नास्ति यस्याः सा)
Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ αὐτῆς, ποιεῖ ὁ βραχμανὶς ἄυιος ἐπαγγελίαν, ὅπως υἱὸν λάβῃ.
५. उपनीतबालैर्गुरुकुल उष्यते ॥५॥
(उपनीतैर्बालैः । गुरोः कुले)
Μετὰ τὴν εἰσαγωγήν, οἱ παῖδες ἐνοικοῦσιν τὴν οἰκίαν τοῦ δεσπότου.
६. यज्ञकाले विगते ऽनिष्टदेवा विस्मृतयज्ञब्राह्मणेभ्यः क्रुध्यन्ति ॥६॥
(यज्ञस्य काले । नेष्टा देवाः । विस्मृतो यज्ञो यैस्तेभ्यो ब्राह्मणेभ्यः)
Ἐπειδὴ ὁ καιρὸς τῆς θυσίας παρήλθεν, οἱ θεοὶ, οἷς οὐκ ἐθυσιάσθη, ὀργίζονται πρὸς τοὺς βραχμάνας, οἵτινες ἐπέλαθον τὴν θυσίαν.
७. गुरौ तिष्ठति बाल आसितुं नार्हति ॥७॥
Ὁ διδάσκαλος στῶν, οὐκ ἐξέστι τῷ παιδὸς καθίζειν.
८. एवं काले गच्छति स्वाचारक्षत्रिय इष्टं धनं न लभते ॥८॥
(साधुराचारo यस्य सः)
Ὁ χρόνος οὕτως ἐκπορευομένου, οὐ λαμβάνει ὁ κῥατρίγιας καλῶς βιοὺς τὴν ἐπιθυμητὴν εὐδαιμονίαν.
९. ब्राह्मण्यां महाकवावागच्छन्त्यां ब्राह्मणीपुत्रो ऽप्यागच्छति ॥९॥
(महति कवौ । ब्राह्मण्याः पुत्रः)
Ὁ βραχμανὶς πρὸς τὸν μέγαν ποιητὴν φθάνει, ὁ υἱὸς αὐτῆς φθάνει.
१०. गुरुषूपदिशत्सु सुनीतबाला वक्तुं नार्हन्ति ॥१०॥
(सुष्ठu नीता बालाः)
Ὁ διδάσκαλοι διδάσκουσιν, οὐκ ἐξέστι τοῖς παιδίοις καλῶς ἀνατεθραμμένοις λαλεῖν (λαλεῖν).

Ἀπεικ.: गुरुषूपदिशत्सु सुनीतबाला वक्तुं नार्हन्ति
(Πηγὴ εἰκόνος: Λεπτομέρειαι)
