Ἄσκησις 38
Α) Ἐν τοῖς ἐπομένοις προτάσεσιν ἐμπλήσατε τὰς ἀντιστοιχούσας μορφὰς τῶν λέξεων ἐν παρενθέσεσι κείμενων καὶ μετάφρατε:
१. राज्ञि (ἢ: राजनि) धर्मं रक्षत्यभया जनाः ॥ १ ॥ (राजन्)
Ὁ βασιλεὺς τὸ δίκαιον καὶ τὰ ἔθη φυλάσσων, οἱ πολῖται ἀφόβοι εἰσί.
२. आसीद्राजपुत्रो गौतमो नाम सुकृतकर्मोपपन्नो बुद्ध्या रूप्यमितबलः ॥ २ ॥ (नामन्)
Ἦν ποτε υἱὸς βασιλέως — Γοτάμα ὄνομα αὐτῷ ἐκλήθη — τὰς ἀρχάς του καλῶς διετέλεσεν, φρόνησις πλήρης ἦν, καλὸς δὲ καὶ ἀπεράντου δυνάμεως.
३. राज्यस्य सीमस्वरयो राजानं योद्धुं तिष्ठन्ति ॥ ३ ॥ (सीमन् — सप्तमी बहुवचन)
Περὶ τὰ ὅρια τοῦ βασιλείου ἐχθροὶ εἰσίν, ὅπως τὸν βασιλέα ἀμύνωνται.
४. वैश्यानां कानि नामानि ॥ ४ ॥ (नामन्)
Ποῖα ὀνόματα οἱ Vaiśyas ἔχουσιν;
५. वैश्याः किंनामानः ॥ ५ ॥ (किंनामन्)
Ποῖα ὀνόματα οἱ Vaiśyas φέρουσιν;
६. कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः स बुद्धिमान्मनुष्येषु स युक्त इति भगवद्गीतायाम् ॥ ६ ॥ (कर्मन् — सप्तमी एकवचन)
"Ὁ ἐν τῇ πράξει ἀπραξίαν ὁρῶν καὶ ἐν τῇ ἀπραξίαν πράξιν, οὗτος φρόνιμός ἐστιν ἀνθρώπων, οὗτός ἐστι Γιόγιν" — οὕτως ἐν τῇ Bhagavadgītā λέγεται.
७. किं कर्म किमकर्मेति कवयो ऽप्यत्र मोहिताः ॥ ७ ॥ (कर्मन्)
Καὶ ποιηταὶ περὶ τούτου συγχέονται, τί ἐστιν πράξις καὶ τί ἀπραξία.
८. ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न लुभ्यति ॥ ८ ॥ (प्रसन्नात्मन् — प्रथमा एकवचन)
Ὁ εἰς τὸ Ἀπόλυτον γεγενημένος καὶ οὗ ἡ ψυχὴ κεκαθαρμένη ἐστίν, οὐκ θρηνεῖ καὶ οὐκ ἐπιθυμεῖ.
९. कर्मणः सुकृतस्य सुफलमाहुः ॥ ९ ॥ (कर्मन् — षष्ठी एकवचन)
Λέγεται ὅτι καλὸν ἔργον καλὸν καρπὸν φέρει.
१०. महीभोगो राज्ञां धर्मः ॥ १० ॥ (राजन् — षष्ठी बहुवचन)
ἡδονὴ τοῦ κόσμου ἐστὶν ἡ ἀρχή τῶν βασιλέων.
११. राज्ञे बलिनो हस्तिनो दीयेरन् ॥ ११ ॥ (बलिन्, हस्तिन्)
Ἐλέφαντας δυνατοὺς τῷ βασιλεῖ διδόναι δεῖ.
१२. ब्रह्मणा लोका असृज्यन्त ॥ १२ ॥ (ब्रह्मन् — तृतीया एकवचन)
Brahmā hat die Welten erschaffen.
१३. आत्मना कृतं पापमात्मनाकृतं पापम् ॥ १३ ॥ (आत्मन् — तृतीया एकवचन)
ἑαυτὸς κακὰ ποιεῖ, αὐτὸς κακὰ ἀπολείπει.
१४. सद्भी राजभिर्जनेभ्यो ऽभयं दीयते ॥ १४ ॥ (राजन्)
Καλοὶ βασιλεῖς τοῖς ἀνθρώποις ἀφοβίαν χαρίζονται.
१५. राजसु धर्मं न रक्षत्सु सभया जनाः ॥ १५ ॥ (राजन्)
Ἐὰν βασιλεῖς τὸ δίκαιον καὶ τὰ ἔθη μὴ φυλάσσωσιν, οἱ ἄνθρωποι φόβου πλήρεις εἰσί.

Ἀπεικ.: राज्ञे बलिनो हस्तिनो दीयेरन्
(Πηγὴ εἰκόνος: Λεπτομέρειαι)
Ἐκθέσις: Δέκα Μωροὶ (दश मूढाः)
मूढानां चेष्टितानि प्रायेण विनोदावहानि । यथा हि — एकदा दश मूढा देशाटनाय प्रस्थिताः । किञ्चिद्दूरं गतानां तेषामुपस्थिता काचिदगाधा नदी । बाहुभ्यां तरन्तस्ते कथमपि नदीं तीर्त्वा पारं गताः ॥
आसीत्तेषां मध्ये कश्चन वृद्धः । स किं सर्वे तीरमनुप्राप्ता ईति जिज्ञासमानस्तानेकैकशो गणयामास । परं नवैव परिगणितास्तेन । ततः स आक्रोशत् । अहो वयम् दश प्रस्थिताः । इदानीं नवैव स्मः । नूनमस्माकमेको नद्यां निमग्नः । गवेषयत तमिति । ततस्तेषामेकैको ऽपि गणनां चकार । परं नवैव दृश्यन्ते । ततस्तेषां व्याकुलीभूतानां महान्कोलाहलः समजनि । तत्रैव नातिदूरे कस्यचिदृषेराश्रमो ऽवर्तत । तत्र वसन्नृषिस्तेषां विवेष्टितमवलोक्योच्चैर्जहास । तस्य हासशब्दं श्रुत्वा मूढास्तरसा समुपसृत्य हासकारणमपृच्छन् । ऋषिराह । अहो । अनात्मज्ञा यूयम् । युष्माकमेकैको ऽपि नात्मानमगणयत् । तेनायं व्यामोहः संजात इति । तदाकर्ण्य ते मूढाः सलज्जमधोमुखाः प्रययुः ॥ (संस्कृतप्रथमादर्शः)
Μετάφρασις:
Δέκα ἄφρονες. Τὰ πράγματα τῶν μωρῶν συνήθως διασκεδάζει. Ὥστε, παραδείγματος χάριν: Ἄνδρες δέκα μωροὶ ἐξεπορεύοντο, ἵνα περιπλανῶνται ἐν τῇ χώρᾳ. Ὅτε δὲ μικρόν τι διήλθον, ποταμὸς βαθεῖς ἐμπρόσθεν αὐτῶν ἔστη. Κωπηλατοῦντες τοῖς χερσὶν ὅμως διέβησαν τὸν ποταμὸν καὶ ἦλθον εἰς τὴν ἀπέναντι ὄχθη.
Μεταξὺ αὐτῶν ἦν γέρων. Βουλόμενος δὲ εἰδέναι εἰ πάντες πρὸς τὴν ὄχθην ἀφίκοντο, ἐμέτρει ἕκαστον κατὰ μέρος. Μετρῶν δὲ μόνον ἕνα ἐνεμέλει. Τότε κραυγάζει: «Ὦ φίλοι! Ἐκ δέκα ἐξεπορεύθημεν, νῦν δὲ ἕνα ἐλλείπει! Βεβαίως εἷς ἐν τῷ ποταμῷ ἀπώλετο! Ζητεῖτέ τον!» Μετὰ ταῦτα ἕκαστος αὐτῶν ἐμέτρει κατὰ μέρος. Ἀλλ’ οὐδὲποτε πλείους τῶν ἐννέα ἦσαν! Τότε ἀγανακτοῦντες ἐγένοντο καὶ θόρυβος μέγας ἐξῆλθεν. Οὐ μακρὰν τοῦ τόπου ἦν ἐρημότης Ῥṣi. Ὁ ἐκεῖ κατοικῶν σοφὸς θεωρῶν τὰ πράγματα αὐτῶν ἐγέλασε φωνήεν. Οἱ μωροὶ ἀκούσαντες τὸ γέλωτα ἔδραμον πρὸς αὐτόν καὶ ἐπηρώτων τὴν αἰτίαν. Ὁ Ῥṣi εἶπεν: «Ὦ! Οὐκ οἴδατε ὑμᾶς αὐτούς. ἕκαστος τῶν ὑμῶν οὐκ ἐμέτρησε ἑαυτόν. Διὰ τοῦτο ἡ σύγχωσις ἐγένετο.» Ἀκούσαντες ταῦτα, οἱ μωροὶ αἰσχυθέντες καὶ κεκαμμένοι τὴν κεφαλὴν ἀπῆλθον.
