Lección 50
A) Para repasar la declinación: El siguiente verso contiene todas las formas declinadas en singular de गुरु m.:
गुरुरेव गतिर्गुरुमेव भजे
गुरुणैव सहास्मि नमो गुरवे ।
न गुरोः परमं शिशुरस्मि गुरोर्
मतिरस्ति गुरौ मम पाहि गुरो ॥
Mi maestro es mi refugio,
Adoro a mi maestro,
Estoy con mi maestro,
Honor a mi maestro,
No hay nada superior al maestro,
Soy el hijo de mi maestro,
Mi corazón está con mi maestro,
¡Maestro, protégeme!
B) Traducciones
मनुस्मृति ४, १७८
येनास्य पितरो याता
येन याताः पितामहाः ।
तेन यायात्सतां मार्गम्
तेन गच्छन्न रिष्यते ॥ १ ॥
Camina por el sendero de los buenos, por el que han caminado tus antepasados, por el que han caminado tus abuelos. Si caminas por este sendero, no sufrirás daño.
मनुस्मृति ३, ६३
कुविवाहैः क्रियालोपैर्
वेदानध्ययनेन च ।
कुलान्यकुलतां यान्ति
ब्राह्मणातिक्रमेण च ॥ २ ॥
Las familias se convierten en no-familias debido a malos matrimonios, a la omisión de los rituales, al no estudio de los Vedas y a las transgresiones contra los brahmanes.
मनुस्मृति ३, ६०
संतुष्टो भार्यया भर्ता
भर्त्रा भार्या तथैव च ।
यस्मिन्नेव कुले नित्यम्
कल्याणं तत्र वै ध्रुवम् ॥ ३ ॥
Una familia en la que el esposo está siempre satisfecho con la esposa y la esposa con el esposo, en tal familia hay felicidad constante.
Fig.: संतुष्टो भार्यया भर्ता भर्त्रा भार्या तथैव च । यस्मिन्नेव कुले नित्यम् कल्याणं तत्र वै ध्रुवम् ॥
(Fuente de la imagen: Detalles)
मनुस्मृति ३, ७५ - ७६: Sobre la necesidad del sacrificio
स्वाध्याये नित्ययुक्तः स्याद्
दैवे चैवेह कर्मणि ।
दैवे कर्मणि युक्तो हि
बिभर्तीदं चराचरम् ॥ ४ ॥
अग्नौ प्रास्ताहुतिः सम्यग्
आदित्यमुपतिष्ठते ।
आदित्याज्जायते वृष्टिर्
वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः ॥ ५ ॥
Uno debe involucrarse constantemente en el estudio de los Vedas y en los rituales para los dioses. Quien se involucra en los rituales para los dioses, obtiene este mundo de seres vivos e inertes. El sacrificio, que se arroja correctamente al fuego, va al sol; del sol se produce la lluvia; de la lluvia, alimento; de ello, las criaturas.
Fig.: दैवे कर्मणि युक्तो हि बिभर्तीदं चराचरम् ॥
(Fuente de la imagen: Detalles)
योगसूत्र २, १६ - १७
हेयं दुःखमनागतम् ॥ ६ ॥
द्रष्टृदृश्ययोः संयोगो हेयहेतुः ॥ ७ ॥
Abandonar es es el futuro sufrimiento.
Causa de este abandonador es la unión del Vidente y lo Visible [= Perceptivo y lo Perceptible].
कौटिलीयार्थशास्त्र १, १५: Sobre los Consejeros del Rey
न किंचिदवमन्येत
सर्वस्य शृणुयान्मतम् ।
बालस्याप्यर्थवद्वाक्यम्
उपयुन्जीत पाण्डितः ॥ ८ ॥
[El rey] no debe desdeñar nada, debe escuchar la opinión de cada uno. Un erudito se apropia de la palabra de un niño, si es significativa.
मनुस्मृति २, १४० - १४२: Definición de आचार्य, उपाध्याय, गुरु
उपनीय तु यः शिष्यं
वेदमध्यापयेद्द्द्विजः ।
सकल्पं सरहस्यं च
तमाचार्यां प्रचक्षते ॥ ९ ॥
Ācārya se denomina al dos veces nacido, que da al alumno el Upanayana y luego le enseña el Veda, el ritual y la doctrina secreta.
एकदेशं तु वेदस्य
वेदाङ्गान्यपि वा पुनः ।
यो ऽध्यापयति वृत्त्यर्थम्
उपाध्यायः स उच्यते ॥ १० ॥
Upādhyāya se denomina a aquel que, por el sustento de su vida, enseña una parte del Veda o las ciencias auxiliares.
निषेकादीनि कर्माणि
यः करोति यथाविधि ।
संभावयति चान्नेन
स विप्रो गुरुरुच्यते ॥ ११ ॥
Guru se denomina al brahmán que realiza conforme a las normas el Niṣeka y los otros rituales, y lo hace nacer a través de la comida.