الدرس 38

A) أدخل الصيغة المناسبة للكلمات الموجودة بين قوسين في الجمل التالية، ثم ترجمها:

१. राज्ञि (أو: राजनि) धर्मं रक्षत्यभया जनाः ॥ १ ॥ (राजन्)
إذا حافظ الملك على الحق والعرف، يكون الناس بلا خوف.

२. आसीद्राजपुत्रो गौतमो नाम सुकृतकर्मोपपन्नो बुद्ध्या रूप्यमितबलः ॥ २ ॥ (नामन्)
كان هناك ابن ملك — كان اسمه غوتاما — لقد أدى واجباته بشكل جيد، كان مليئًا بالبصيرة، جميلًا وذو قوة لا حدود لها.

३. राज्यस्य सीमस्वरयो राजानं योद्धुं तिष्ठन्ति ॥ ३ ॥ (सीमन् — सप्तमी बहुवचन)
على حدود المملكة توجد أعداء لمقاومة الملك.

४. वैश्यानां कानि नामानि ॥ ४ ॥ (नामन्)
ما هي أسماء الفيا؟

५. वैश्याः किंनामानः ॥ ५ ॥ (किंनामन्)
ما هي الأسماء التي يحملها الفيا؟

६. कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः स बुद्धिमान्मनुष्येषु स युक्त इति भगवद्गीतायाम् ॥ ६ ॥ (कर्मन् — सप्तमी एकवचन)
"من يرى عدم الفعل في الفعل، وعدم الفعل في الفعل، فهو حكيم بين الناس، وهو يوغِي" — هكذا يُقال في بهغافادتغيטה.

७. किं कर्म किमकर्मेति कवयो ऽप्यत्र मोहिताः ॥ ७ ॥ (कर्मन्)
حتى الشعراء مربكون بشأن ما هو الفعل وما هو عدم الفعل.

८. ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न लुभ्यति ॥ ८ ॥ (प्रसन्नात्मन् — प्रथमा एकवचन)
من أصبح مطلقًا ومن صفت روحه، لا يحزن ولا يتمنى.

९. कर्मणः सुकृतस्य सुफलमाहुः ॥ ९ ॥ (कर्मन् — षष्ठी एकवचन)
يُقال إن الفعل الجيد يجني ثمرة جيدة.

१०. महीभोगो राज्ञां धर्मः ॥ १० ॥ (राजन् — षष्ठी बहुवचन)
استمتاع العالم هو واجب الملوك.

११. राज्ञे बलिनो हस्तिनो दीयेरन् ॥ ११ ॥ (बलिन्, हस्तिन्)
يجب إعطاء الفيلة القوية للملك.

१२. ब्रह्मणा लोका असृज्यन्त ॥ १२ ॥ (ब्रह्मन् — तृतीया एकवचन)
Brahmā hat die Welten erschaffen.

१३. आत्मना कृतं पापमात्मनाकृतं पापम् ॥ १३ ॥ (आत्मन् — तृतीया एकवचन)
الشر الذي ترتكبه هو الشر الذي تتركه بنفسك.

१४. सद्भी राजभिर्जनेभ्यो ऽभयं दीयते ॥ १४ ॥ (राजन्)
الملوك الطيبون يمنحون الناس انعدام الخوف.

१५. राजसु धर्मं न रक्षत्सु सभया जनाः ॥ १५ ॥ (राजन्)
إذا لم يحافظ الملوك على الحق والعرف، يكون الناس مليئين بالخوف.

م: राज्ञे बलिनो हस्तिनो दीयेरन्
(مصدر الصورة: تفاصيل)

:::

القصة: عشرة حمقى (दश मूढाः)

मूढानां चेष्टितानि प्रायेण विनोदावहानि । यथा हि — एकदा दश मूढा देशाटनाय प्रस्थिताः । किञ्चिद्दूरं गतानां तेषामुपस्थिता काचिदगाधा नदी । बाहुभ्यां तरन्तस्ते कथमपि नदीं तीर्त्वा पारं गताः ॥

आसीत्तेषां मध्ये कश्चन वृद्धः । स किं सर्वे तीरमनुप्राप्ता ईति जिज्ञासमानस्तानेकैकशो गणयामास । परं नवैव परिगणितास्तेन । ततः स आक्रोशत् । अहो वयम् दश प्रस्थिताः । इदानीं नवैव स्मः । नूनमस्माकमेको नद्यां निमग्नः । गवेषयत तमिति । ततस्तेषामेकैको ऽपि गणनां चकार । परं नवैव दृश्यन्ते । ततस्तेषां व्याकुलीभूतानां महान्कोलाहलः समजनि । तत्रैव नातिदूरे कस्यचिदृषेराश्रमो ऽवर्तत । तत्र वसन्नृषिस्तेषां विवेष्टितमवलोक्योच्चैर्जहास । तस्य हासशब्दं श्रुत्वा मूढास्तरसा समुपसृत्य हासकारणमपृच्छन् । ऋषिराह । अहो । अनात्मज्ञा यूयम् । युष्माकमेकैको ऽपि नात्मानमगणयत् । तेनायं व्यामोहः संजात इति । तदाकर्ण्य ते मूढाः सलज्जमधोमुखाः प्रययुः ॥ (संस्कृतप्रथमादर्शः)

الترجمة:
عشرة حمقى. عادةً ما يكون سلوك الحمقى ممتعًا. على سبيل المثال: في يوم من الأيام، انطلق عشرة حمقى للتجول في أنحاء البلاد. وبعد أن سلكوا مسافة معينة، واجهتهم نهر عميق يعترض طريقهم. باستخدام أذرعهم كمجاديف، عبروا النهر بطريقة ما ووصلوا إلى الضفة الأخرى.

وكان بينهم شخص مسن. أراد معرفة ما إذا كان الجميع قد وصلوا إلى الضفة، فقام بحساب كل فرد على حدة. لكنه لم يحسب سوى تسعة. عندها صرخ قائلاً: "مسموع! انطلقنا عشرة، والآن أصبحنا تسعة فقط! من المؤكد أن واحدًا قد غرق في النهر! ابحثوا عنه!" بناءً على ذلك، قام كل فرد منهم بالحساب مرة أخرى. لكن العدد ظل تسعة دائمًا! عندها أصبحوا متوترين واندلع صخب كبير. وعلى مقربة من هناك، كانت هناك خلية لـ Ṛṣi (عارف). نظر الحكيم الذي كان يسكن هناك إلى سلوكهم وضحك بصوت عالٍ. سمع الحمقى ضحكه، وأسرعوا إليه وسألوه عن السبب. قال العارف: "ها! أنتم لا تعرفون أنفسكم. لم يحسب كل فرد منكم نفسه. لذلك نشأت هذه الفوضى." عندما سمعوا ذلك، غادر الحمقى خجلًا ورأسهم مرفوض.