🇳🇱 NL - Nederlands
🇳🇱 NL - Nederlands
Weergave
🇳🇱 NL - Nederlands
🇳🇱 NL - Nederlands
Weergave
Vorming:
Augment + redupliceerde stam + a + thematische secundaire uitgang
De stamlettergreep kan laag- of hoogstandig zijn. Bij stammen op -i of -u is laagstand de regel.
Een -i of -u aan het einde wordt vervangen door respectievelijk -iy of -uv.
Een -ā aan het einde (voor -e) valt weg.
Paradigma:
श्रि 1U „zich begeven naar, zich tegen aanleunen“
| परस्मैपदम् | आत्मनेपदम् | |||
|---|---|---|---|---|
| एकवचनम् | बहुवचनम् | एकवचनम् | बहुवचनम् | |
| 1. तृतीयः | अशिश्रियम् (अ-शि-श्रिय्-अम्) | अशिश्रियाम | अशिश्रिये | अशिश्रियामहि |
| 2. द्वितीयः | अशिश्रियस् | अशिश्रियत | अशिश्रियथास् | अशिश्रियध्वम् |
| 3. प्रथमः | अशिश्रियत् | अशिश्रियन् | अशिश्रियत | अशिश्रियन्त |
Deze vorm van de aoristus wordt onder andere gevormd door:
Alle stamwoorden van de 10e tegenwoordige tijdklasse en alle causatieven vormen altijd de redupliceerde aoristus.
Stamlettergreep:
Het uitgangspunt is de vorm van de tegenwoordige tijdstam of de causatieve stam, die deze heeft na het weglaten van het vormingselement -aya- (dus stam op -p bij causatieven op -paya-).
De klinker van deze zogenaamde stamlettergreep wordt in de aoristus bepaald volgens de volgende regels:
-ā- vóór een enkele medeklinker wordt door -a- vervangen:
पॄ 3P: Caus. पारयति, Aor. अपिपरत् द्रु 1P: Caus. द्रावयति, Aor. अदुद्रवत् / अदिद्रवत् नी 1U: Caus. नाययति, Aor. अनीनयत् ज्ञा 9U: Caus. ज्ञापयति, Aor. अजिज्ञपत्
-ī-, -e-, -ai- vóór een enkele medeklinker wordt door -i- vervangen:
चित् 1P: Caus. चेतयति, Aor. (Ā) अचीचितत
-u-, -o-, -au- vóór een enkele medeklinker wordt door -u- vervangen:
चुर् 10U: चोरयति, Aor. अचूचुरत्
Bij sommige wortels zijn de tot nu toe genoemde veranderingen facultatief dan wel moeten zij achterwege blijven:
Vocaal van de reduplicatielettergreep:
Nadat de zojuist genoemde regels op de stamlettergreep zijn toegepast, moeten de volgende regels voor de vocaal van de reduplicatielettergreep worden gevolgd:
Uitgangspunt is de reguliere reduplicatievocaal, d.w.z.
Deze reduplicatievocaal ondergaat de volgende veranderingen:
Bijzonderheden van bepaalde stamwoorden bij Kielhorn, Grammatica § 435c e.v.
Stamlettergrepen die met een klinker beginnen, worden volgens de volgende regels geredupliceerd:
Klinker – eerste daaropvolgende medeklinker (of diens vereiste vervanging in een reduplicatiesilbe) – i - alle medeklinkers
अश् 9P: caus. आशयति, herhaalde lettergreep आशिश्, aor. आशिशत् इष् 6P: caus. एषयति, herhaalde lettergreep एषिष्, aor. ऐषिषत् ईक्ष् 1Ā: caus. ईक्षयति, herhaalde lettergreep ईचिक्ष्, aor. ऐचिक्षत्
Klinker - eerste medeklinker - tweede medeklinker (vervanger) - i - tweede medeklinker
अञ्ज् 7P: causatief. अञ्जयति, herhaalde lettergreep अञ्जिज्, aor. आञ्जिजत् ऋ 1P: caus. अर्पयति, verdubbelde lettergreep अर्पिप्, aor. आर्पिपत् अर्ह् 1P: caus. अर्हयति, gedupliceerde lettergreep अर्जिह्, aor. आर्जिहत्
Deze vorm van reduplicatie van afgeleide stammen die met een klinker beginnen (causatieven) wordt "Attische reduplicatie" genoemd.
De injunctief is de vorm zonder augment van de augmentvormen, d.w.z. dat zijn vormen identiek zijn aan de vormen zonder augment van de indicatief imperfectum of aoristus. De inheemse Indische grammatica heeft de injunctief niet als een aparte grammaticale categorie erkend.
Volgens het fundamentele werk:

Afb.:
Hoogleraar Vergelijkende Taalkunde, Universiteit Erlangen-Nürnberg (1955 - 1983)
(Bron afbeelding: Details)
Hoffmann, Karl (1915–1996): Der Injunktiv im Veda : eine synchronische Funktionsuntersuchung / door Karl Hoffmann. -- Heidelberg : Winter, 1967. -- 298 blz. -- (Indo-Europese Bibliotheek : 3e reeks, Onderzoeken)
heeft de conjunctief in de Veda de volgende kenmerken:
In het post-Vedische Sanskriet komt de injunctief alleen nog voor in combinatie met het verbodspartikel मा (+ injunctief aorist) of मा स्म (+ injunctief tegenwoordige tijd of aorist) voor; het aspect speelt meestal geen rol meer.
(met aspect
Dit onderscheid wordt in het klassieke Sanskriet echter meestal niet gemaakt.)
Hoofdvorm:
मा + imperatief aoristus
मा स्म + imperatief aoristus of imperatief tegenwoordige tijd
Voorbeelden:
मा कर्महेतुर्भूः „Word niet iemand die wordt gemotiveerd door de vrucht van een daad!” (injunctief aoristus) (भगवद्गीता 2,47c)
क्लैब्यं मा स्म गमः „Word niet onmannelijk!” (injunctief aoristus) (भगवद्गीता 2,3a)

Afb.: क्लैब्यं मा स्म गमः
Poster (Ernesto Che Guevara) van een politieke partij in Vallachira (Vallachira), Thrissur (തൃശ്ശൂര്). „Een ruwe vertaling van wat erop staat zou zijn: Martelaarschap is een fascinerende ervaring voor een revolutionair. En een ontmoedigende uitweg voor een lafaard. Che is geen rolmodel voor lafaards.”
(Bron: Details)
Beide voorbeelden hebben een verbiedende betekenis. De aoristus van de imperatief wordt hier dus in zijn oorspronkelijke betekenis gebruikt. (Het overwicht van de aoristus van de imperatief in dergelijke zinnen kan wellicht worden verklaard door het overwicht van verbodszinnen ten opzichte van remmende zinnen, maar deze kwestie zou voor het klassieke Sanskriet nog moeten worden onderzocht.)
Andere vormen van verbodsclausules:
**मा + (स्म) + Imperatief (zelden) **
bijv. मा ते सङ्गो ऽस्त्वकर्मणि
अलम् of कृतम् = Instrumentalis in de inhibitieve zin
bijv. अलं विषादेन "Genoeg met het wanhopen! = Stop, wanhopig te zijn! = Hoofd omhoog!"
न + Gerundivum (Particip van noodzaak)
Daarnaast bestaan er nog andere, zeldzamere vormen van verbodsclausules, zie bijv.
Speyer, Jacob S. (Jacob Samuel) (1849–1913): Sanskrit syntax. -- Leyden : Brill, 1886. -- § 353.

Afb.: अलं विषादेन
(Bron afbeelding: Details)
स्म benadrukt: "waarlijk, inderdaad, zeker, juist"
Daarnaast is de volgende constructie zeer belangrijk:
स्म + Indicativus Praesens dient om in het verleden te vertellen, vooral om een duur in het verleden aan te duiden:
bijv. वसति स्म "het woonde eens" (स्म kan soms ook ontbreken).
A) Bepaal en vertaal zonder hulpmiddelen (!) de volgende vormen: