Übung 42

Übersetzen Sie:

१. प्रकृत्यैव यः कर्माणि क्रियमाणानि पश्यति स आत्मानमकर्तरं पश्यति ॥ १ ॥
Wer sieht, dass die Handlungen (allein) durch die materielle Natur (प्रकृति) vollzogen werden, der sieht, dass das Selbst (आत्मा) untätig ist.

२. कृष्णस्तस्य लोकस्य पिता माता पितामहो धातास्ति ॥ २ ॥
Kṛṣṇa ist Vater, Mutter, Grossvater und Schöpfer dieser Welt.

३. आचार्याः पितरः पुत्राश्च पितामहाः श्वशुरा नप्तरो युद्धायावस्थिताः । एतान्न हन्तुमिच्छामीत्यर्जुनो भगवद्गीतायामुवाच ॥ ३ ॥
"Lehrer, Väter, Söhne, Grossväter, Schwiegerväter und Enkel haben sich zum Kampf aufgestellt. Diese will ich nicht töten!" — so sprach Arjuna in der Bhagavadgītā.

४. कवयो लब्धपुत्रतायाः पितॄन्मातॄश्च तुष्टुवुः ॥ ४ ॥
Dichter priesen Väter und Mütter für die Erlangung der Vaterschaft (bzw. Elternschaft).

५. भर्त्रा भार्या भर्तव्या । तस्माद्भार्येत्युच्यते ॥ ५ ॥
Die Gattin ist vom Gatten zu unterhalten. Deshalb wird sie "bhāryā" (die zu Erhaltende) genannt.

६. सत्पुत्रः पितृभ्यः पिण्डान्ददाति । पितृभिः पिण्डदानमश्यत एवं च सुखजीवो जीवितुं शक्यते ॥ ६ ॥
Ein guter Sohn gibt seinen Vorvätern Speiseopfer (पिण्ड). Durch die Vorväter wird die Gabe der Speise gegessen, und so kann man ein glückliches Leben führen.

७. भ्रात्रा स्वसा न विवोड्धव्या । भातरि स्वसारं कामयमाने देवाः क्रुध्यन्ति ॥ ७ ॥
Ein Bruder darf seine Schwester nicht heiraten. Wenn ein Bruder seine Schwester begehrt, zürnen die Götter.

८. क्थं भर्तुर्भ्रातोच्यते । देवेति भर्तुर्भ्राता वक्तव्यः ॥ ८ ॥
Wie wird der Bruder des Ehemanns genannt? Der Gattenbruder ist als "devara" (Schwager) zu bezeichnen.

९. नप्तॄणां लाभं पितैच्छत् ॥ ९ ॥
Der Vater wünschte die Erlangung von Enkeln.

Abb.: कृष्णस्तस्य लोकस्य पिता माता पितामहो धातास्ति
(Bildquelle: Details)

---

Erzählung: Sītās Hochzeit (सीताविवाहः)

पुरा मिथिलायां जनको नाम राजा बभूव । तस्य सुता सीता नाम । सा रूपे शीले चानुपमा बभूव । तां परिणेतुमिछ्हन्तो ऽनेके राजकुमारा जनकाय दूतान्प्रेषयामासुः ॥

जनकस्तु तां वीर्यसम्पन्नाय क्षत्रियकुमाराय दातुमैच्छत् । अतः स तां वीर्येण क्रेतव्यामकल्पयत् । तथा हि — तस्य सकाशे गुरुतरं किमपि धनुरासीत् । य इदं धनुरुद्धृत्यास्मिन्शरं सन्धत्ते स मम सुतां परिणेष्यतीति जनकः प्रतिजज्ञे ॥

तां तस्य प्रतिज्ञां श्रुत्वा शतशो राजकुमाराः समाजग्मुः । परं नैको ऽपि तेषां तद्धनुश्चलयितुमपि शशाक । लङ्काधिपती रावणो ऽपि साटोपं समेत्य सलज्जं प्रतिनिवृत्त इति ज्ञायते ॥

सर्वान्राजकुमारान्प्रतिवृत्तान्विलोक्य को मे दुहितुर्भर्ता भविष्यतीति चिन्तापरो बभूव जनकः । अत्रान्तरे ऽयोध्याधिपतेर्दशरथस्य पुत्रः श्रीरामः सलक्ष्मणो विश्वा्मित्रेण तत्रानीयत । श्रीरामो महर्षेर्विश्वामित्रस्य वचनेन लीलयैव तद्धनुरुद्धृत्य यावत्तस्मिन्बाणमारोपयति तावत्तद्धनुर्द्वेधा भग्नं बभूव ॥

साधु साध्विति श्रीरामस्य वीर्यं प्रशशंसुर्जनाः ॥

जनकस्य राज्ञो हृदयं प्रहृष्टं बभूव । ततः स दशरथादीनानाय्य महता विभवेन सीतरामयोर्विवाहोत्सवं निरवर्तयन् ॥

Übersetzung:
Einstmals gab es in Mithilā einen König namens Janaka. Er hatte eine Tochter namens Sītā. Sie war unvergleichlich an Schönheit und Tugend. Viele Prinzen, die sie heiraten wollten, sandten Boten zu Janaka.

Janaka aber wollte sie einem kraftvollen Kṣatriya-Prinzen geben. Deshalb bestimmte er, dass sie durch Heldenkraft "erkauft" werden müsse. Es verhielt sich so: Er besass einen überaus schweren Bogen. Janaka versprach: "Wer diesen Bogen aufhebt und einen Pfeil darauf spannt, der soll meine Tochter heiraten."

Als sie dieses Versprechen hörten, kamen Prinzen zu hunderten herbei. Doch nicht einer von ihnen vermochte den Bogen auch nur zu bewegen. Es ist bekannt, dass selbst Rāvaṇa, der Herrscher von Laṅkā, voller Hochmut erschien und beschämt umkehrte. Als Janaka sah, dass alle Prinzen zurückkehrten, wurde er voller Sorge, wer wohl der Gatte seiner Tochter sein würde. Inzwischen führte Viśvāmitra den Rāma, den Sohn des Königs Daśaratha von Ayodhyā, zusammen mit Lakṣmaṇa dorthin. Auf Geheiss des grossen Ṛṣi Viśvāmitra hob der herrliche Rāma den Bogen spielend leicht auf. Sobald er einen Pfeil darauf anlegte, zerbrach der Bogen in zwei Teile.

"Gut, gut!" — so priesen die Leute die Heldenkraft des herrlichen Rāma.

Das Herz des Königs Janaka war hocherfreut. Dann liess er Daśaratha und die anderen kommen und feierte mit grossem Prunk das Hochzeitsfest von Sītā und Rāma.

Abb.: श्रीसीता श्रीरामश्च
(Bildquelle: Details)