Übung 51

१. कौटिलीयार्थशास्त्र १, ३, ९ - १२: आश्रमधर्मः

गृहस्तस्य स्वधर्माजीवस्तुल्यैरसमानार्षिभिर्वैवाह्यमृतुगाित्वं देवपित्रातिथिपूजा भृत्येषु त्यागः शेषभोजनं च ॥ ९ ॥

Ein Haushalter soll:

• einen seinem spezifischen Dharma entsprechenden Lebensunterhalt haben
• mit ebenbürtigen Personen aus einem anderen Gotra (Ṛṣi) eine Heiratsverbindung eingehen
• zu den fruchtbaren Zeiten der Frau Geschlechtsverkehr haben
• Götter, Vorväter und Gäste ehren
• gegen die von ihm Abhängigen freigebig sein
• und das essen, was übrig bleibt.

ब्रह्मचारिणः स्वाध्यायो ऽग्निकार्याभिषेकौ भैक्षाव्रतित्वमाचार्ये प्राणान्तिकी वृत्तिस्तदभावे गुरुपुत्रे सब्रह्मचारिणि वा ॥ १० ॥

Ein zölibatärer Vedastudent soll:

• den Veda studieren
• das Feuer rituell pflegen
• Besprengungen vollziehen
• das Gelübde halten, von Almosenspeise zu leben
• sich beim Ācārya aufhalten und sich um ihn kümmern bis zu dessen Tod, oder beim Sohn des Meisters oder bei einem Mitschüler.

वानप्रस्थस्य ब्रह्मचर्यं भूमौ शय्या जाटाजिनधारणमग्निहोत्राभिषेकौ देवतापित्रतिथिपूजा वन्यश्चाहारः ॥ ११ ॥

Ein Waldeinsiedler soll:

• zölibatär leben
• auf dem Erdboden liegen
• Haarflechten und ein Antilopenfell tragen
• Feueropfer und Besprengungen vollziehen
• Götter, Vorväter und Gäste ehren
• sich von Waldprodukten ernähren.

प्रव्राजकस्य जितेन्द्रियत्वमनारम्भो निष्किंचनत्वं सङ्गत्यागो भैक्षाव्रतमनेकत्रारण्ये च वासो बाह्याभ्यन्तरं च शौचम् ॥ १२ ॥

Ein heimloser Wanderasket soll:

• seine Sinne besiegen
• nichts Neues beginnen
• ohne jeglichen Besitz sein
• alles Anhängen aufgeben
• das Gelübde halten, von Almosenspeise zu leben
• an vielen Orten in der Wildnis wohnen
• innerlich und äusserlich rein sein.

---

२. कौटिलीयार्थशास्त्र १, ३, १६ - १७: Über die Notwendigkeit des Achtens auf den वर्णश्रमधर्म

तस्मात्स्वधर्मं भूतानां राजा न व्यभिचारयेत् ।
स्वधर्मं संदधानो हि प्रेत्य चेह च नन्दति ॥ १६ ॥

व्यवस्थितार्यमर्यादः कृतवर्णाश्रमस्थितिः ।
त्रय्याभिरक्षितो लोकः प्रसीदति न सीदति ॥ १७ ॥

Deshalb soll der König die Wesen nicht von ihrem spezifischen Dharma abweichen lassen. Wer nämlich seinen spezifischen Dharma erfüllt, der erfreut sich nach seinem Tod und in diesem Leben. Wenn die Ordnung der Edlen feststeht, wenn Stände und Lebensstadien beständig gemacht sind, dann lebt die von den drei Veden behütete Welt friedlich und geht nicht unter.

---

३. बाण (७. Jhdt. n. Chr.): कादम्बरी

Überlegungen des Papageien वैशम्पायन über das Jägerdasein:

आसीच्च मे मनसि -- अहो मोहप्रायमेतेषां जीवितं साधुजनगर्हितं च चरितम् । तथा हि । पुरुषपिशितोपहारे धर्मबुद्धिः , अहारः साधुजनगर्हितो मधुमांसादिः , श्रमो मृगया , शास्त्रं शिवारुतम् , समुपदेष्टारः सद्सतां कौशिकाः , प्रज्ञा शकुनिज्ञानम् , परिचिताः श्वानः , राज्यं शून्यास्वटवीषु , आपानकमुत्सवः , मित्राणि क्रुरकर्मसाधनानि धनूंषि , सहाया विषदिग्धमुखा भुजंगा इव सायकाः , गीतमुत्सादकारि मुग्धमृगाणाम् , कलत्राणि बन्दीगृहीताः परयोषितः , क्रूरात्मभिः शार्दूलैः सह संवासः , पशुरुधिरेण देवतार्चनम् , मांसेन बलिकर्म , चौर्येण जीवनम् , भूषणानि भुजंगमणयः , वनकरिमदैरङ्गरागः , यस्मिन्नेव कानने निवसन्ति तदेवोत्ख्यातममूलमशेषतः कुर्वत इति चिन्तयत्येव मयि शबरसेनापतिः समुपाविशत् ॥

Und es kam mir zu Bewusstsein: Ach, ihr [der Jäger] Leben besteht hauptsächlich aus Verblendung und ihr Wandel wird von den Guten getadelt. So nämlich: Sie halten die Darbringung von Menschenfleisch für rechte Religion; ihre Nahrung besteht in von den Guten getadeltem Honigwein, Fleisch und Ähnlichem; ihr Bemühen ist Jagd; ihr Lehrwerk das Geheul der Schakale; Eulen sind ihre Lehrer von Gut und Böse; ihre Weisheit ist Vogelkunde; ihre Vertrauten sind Hunde; ihr Reich ist in leeren Wäldern; ihr Fest ist Besäufnis; ihre Freunde sind Bogen, die grausame Taten vollbringen; ihre Gefährten sind Pfeile, deren Spitze mit Gift beschmiert ist wie Schlangen; ihr Gesang bringt verwirrtem Wild Verderben; ihre Frauen sind die geraubten jungen Mädchen anderer; sie wohnen zusammen mit grausamen Tigern; mit Tierblut verehren sie die Gottheiten; Fleisch bringen sie als Opfergaben dar; von Raub leben sie; ihr Schmuck sind Schlangenedelsteine; ihre Glieder reiben sie mit dem Brunst-Saft von Waldelefanten ein; jeden Wald, in dem sie sich niederlassen, entwurzeln sie vollständig – Während ich so überlegte, trat der General der Śabaras zu mir ein.

Abb.: Jäger
(Bildquelle: Details)

---

४. Kommentar des भानुचन्द्र (१६. Jhdt.)

Kommentar zum vorhergehenden Abschnitt der कादम्बरी:

आसीच्चेति । मे मम मनसि चित्त आसीद्बभूव । खेद इति शेषः । तदेव दर्शयति -- अहो इत्यादिना । अहो इत्याश्चर्ये । एतेषां भिल्लानां जीवितं प्राणितं मोहो ऽज्ञानं प्रायं प्रचुरं यत्र तादृशम् । चः पुनरर्थे । चरितमाचरणं साधुजनैः सज्जनजनैर्गर्हितं निन्दितम् । तदेव विशेषतो दर्शयति -- तथा हीति । पुरुषेति । पुरुषस्य पुंसो यत्पिशितं मांसं तस्य य उपहारो भगवत्यै नैवेद्यदर्शनं तस्मिन्धर्मबुद्धिः श्रेयोधीः । आहार इति । आहारः प्रत्यवसानं साधुजनैर्गर्हितो निन्दितो मधुमांसादिर्मधुः मद्यं माक्षिकं वा । मांसं प्रतीतम् । ते आदौ यस्येति बहुव्रीहिः । आदिशब्दात्कन्दादिपरिग्रहः । श्रम इति । श्रमः शक्तिसाधनायासो मृगयाखेटकः । शास्त्रमिति । शिवा सृगाली तस्य रुतं शब्दितं शास्त्रमुच्चस्वरवेदपाठः । प्रबोधजनकत्वसाम्यात्तदुपमानम् । सदिति । सदसतां शुभाशुभानां समुपदेष्टारो बोधकाः कौशिका उलूकाः । प्रज्ञेति । शकुनयः पत्त्रिणस्तेषां स्थूलमहत्त्वादिना ज्ञानं तदेव प्रज्ञा विवेकबुद्धिः । परीति । श्वानः सारमेयाः परिचिता विश्वासपालत्राणि । राज्यमिति । शून्यासु जनरहितासु विन्ध्याटवीषु राज्यं स्वामित्वम् । आपानकेति । उत्सवः संतुष्टिकार्यं तदेवापानमेवापानकम् । स्वार्थे कः । पानगोष्ठिका । मित्राणीति । क्रूरं यत्कर्म तत्साधनानि तद्धेtuभूतानि धनूंष्येव चापान्येव मित्राणि सहृदः । हितचिन्तकानीति यावत् । सहाया इति । विषेण दिग्धं मुखमाननं येषामेवंविधाः सायका बाणास्त एव सहाया इष्टकार्यकर्तृत्वात्साहाय्यकारिणः । क इव । भुजंगाः सर्पा इव । एतेषां विषदिग्धमुखत्वं स्वाभाविकम् । तेषामौपाधिकमिति भावः । गीतमिति । मुग्धा अनभिज्ञा ye मृगा हरिणास्तेषामुत्साहकारि स्तब्धताविधायि गीतं गानम् । कलत्रेति । परयोषितो ऽन्यस्त्रिय एव बन्दी ग्रहकस्तद्रूपत्वेन गृहीताः स्त्रीकृताः कलत्राणि स्वपत्न्यः । क्रूरेति । क्रूरात्मभिर्दुष्टात्मभिः शार्दुलैश्चित्रकैः समं संवासः सहावस्थानम् । पश्वेति । पशवो महिषास्तेषां रुधिरेण रक्तेन देवतार्चनं देवपूजनम् । मांसेनेति । मांसेन पिशितेन बलिर्हन्तकरस्तत्कर्म तत्कृत्यम् । चौर्येणेति । चौर्येण परद्रव्यापहारेण जीवनं प्राणधारणम् । भूषणनीति । भूषणान्याभरणानि भुजंगमणयः सर्परत्नानि । पर्वतवासित्वात्तेषां ते सुलभा इति भावः । वनेति । वनकरिणामरण्यहस्तिनां मदैर्दानवारिभिरङ्गरागो विलेपनम् । यस्मिन्निति । अनिर्दिष्टनामनि कानने वने निवसन्ति निवासं कुर्वन्ति तदेव काननमशेषतः समग्रत उत्खातमुत्पाटितं मूलं मध्यभागो यस्यैवंभूतं कुर्वते विदधत इति पूर्वोक्तप्रकारेण मयि चिन्तयति ध्यायति सत्येव ... ॥

Scholastic Sanskrit

Als erste Einführung in das Kommentar-Sanskrit eignet sich:
Tubb, Gary A. & Boose, Emery R.: Scholastic Sanskrit: A Handbook for Students. New York: American Institute of Buddhist Studies, 2007.

Abb.: Scholastic Sanskrit
(Bildquelle: Details)